Okuyoruz çünkü sınav var, kursa gidiyoruz çünkü sertifika lazım, eğitim alıyoruz çünkü kurum istiyor. Peki zorunluluk ortadan kalkınca öğrenme neden bu kadar kolay hayatımızdan çıkıyor?Türkiye’nin önemli sosyolojik sorunlarından birinin yeterince konuşulmadığını düşünüyorum: Biz öğrenmeyi hayatın doğal bir parçası hâline getiremedik.Okuyoruz çünkü sınav var. Kursa gidiyoruz çünkü sertifika lazım. İngilizce öğreniyoruz çünkü işe gireceğiz. Yeni bir program öğreniyoruz çünkü kurum istiyor. Öğretmen eğitimine katılıyoruz çünkü yönetim planlamış. Bir konuda araştırma yapıyoruz çünkü ertesi gün sunum var.İhtiyaç ortadan kalktığında ise çoğu zaman öğrenmeyle kurduğumuz ilişki de ortadan kalkıyor.Bunu “Türk insanı öğrenmeyi sevmiyor” diye kestirip atmak kolay. Ama hem bilimsel olarak zayıf hem de toplumu suçlayarak meseleyi açıklamış oluyoruz. Daha doğru ve daha rahatsız edici cümle şu:Türkiye, öğrenmeyi ihtiyaç anında kullanılan bir araç olmaktan çıkarıp insanın yaşam biçimine dönüştüren güçlü bir öğrenme kültürü oluşturamadı.
